☰
✕

Bahçeli: Yaşanabilir bir dünya için sürdürülebilir barış ve istikrar olmazsa olmazdır

ABONE OL

Bahçeli partisinin meclisteki grup toplantısında "Yaşanabilir bir dünya için sürdürülebilir barış ve istikrar olmazsa olmazdır" dedi.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, partisinin meclis grup toplantısında konuştu:
Yaşanabilir bir dünya inşa etmek hepimizin ortak sorumluluğudur. COP31'in önemli sonuçlar vereceğine inanıyoruz. COP31'de alınan kararların başarısı, ancak bizim günlük hayatta ortaya koyacağımız duyarlılıkla mümkün olacaktır. Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan'ı buradaki konuşmasında dikkat çektiği hususlar için tebrik ediyorum. Sayın Murat Kurum'a başarılar diliyorum. Böyle bir küresel organizasyon önemlidir. Ancak yaşanabilir bir dünya için sürdürülebilir barış ve istikrar olmazsa olmazdır. Dünyaya bakıldığında insani trajediler varlığını devam ettirmektedir. 2014'te Kırım'ın işgaliyle başlayan ve 2022'de çatışmaya dönüşen Rusya-Ukrayna savaşı halen devam etmektedir. Taraflar arasındaki müzakerelerde bir sonuca ulaşılmış değil. Bu durum Türkiye'ye olumsuz etki etmektedir.
Barışın olmadığı bir coğrafyada istikrar olmaz, istikrarın bulunmadığı dünyada ise yarınlar değil ancak ve ancak yıkımlar büyür. Ne adalet filizlenir ne de gelecek inşa edilir. Biz Türkiye olarak konumumuzla küresel krizlerin merkezinde dengeli bir dış politika yürütmek durumundayız. Bu kaçınılmaz bir zorunluluktur. Devlet ve milleti birbiriyle daha fazla kaynaştırırsak üstesinden gelemeyeceğimiz güçlük yoktur.
Her devletin çeşitli sorumlulukları bulunur. Bir ülkenin egemenliğini, ulusal çıkarlarını savunmak ve vatandaşlarının güvenliğini sağlamak dışarıya karşı sorumluluktur. Devlet içeride ise hukuk düzenini inşa eder. Kamu gücünü kullanır, kaynakların adil yönetilmesini sağlar. Millet adına iyi ve erdemli yaşamanın koşullarını oluşturur, vatandaşının haklarını korur. Devletin amacı adaletin tecellisini sağlamaktır. Adil bir düzen ve sürdürülebilir istikrar ancak bu ilkelerin gereğini yapmakla sağlanabilir.
Türk devlet felsefesi açısından bakınca devletin otoritesi kendisine yöneltilen talepleri yerine getirebilme işleviyle doğru orantılı olmuştur. Bu talepler en başta can ve mal güvenliğinin korunması, eşitliğin tesis edilmesi, adaletin tecelli etmesi, kamu kaynaklarına erişim şeklinde zuhur eder. Bu da milletin devletten en doğal hak beklentisidir.
Belirtilen durumda devletin hukuki emirleri, milletin isteklerini siyasal, sosyal, kültürel, ekonomik bütün alanlardaki beklentilerini tatmin etmeye yönelik olacaktır ve olmalıdır. Devletin millete ait bu talepleri yerine getirmesi varoluşunun ana sebebidir. Devlet kendisinden beklenen bu tür konularda millete ne kadar eşit imkan sunarsa, toplumun genel menfaatleri ile devletin dayattığı hukuki emirler arasındaki ilişki o kadar yoğun, tutarlı ve geçerli olur.

'Gücü ayakta tutan akıl ve ahlaktır'
Biz ne yaparsak yapalım, siyasetimizin merkezinde her zaman aklı, ahlakı ve adaleti bulunduracağız. Geleneğimiz bize şunu açık bir şekilde göstermiştir ki; ne kadar güçlü olursanız olun, bu gücü ayakta tutan akıldır, ahlaktır, adalettir. Akıl, ahlak ve adalet sarayların ihtişamından daha yüce, orduların gücünden daha kudretlidir. Devlet ancak bunlarla payidar olacaktır. Tarihimizin her sayfası bunun örnekleriyle doludur. Bize düşen, siyaset anlayışımızda akıl ve ahlakı esas alıp adaleti öncelemektir. Her daim haklı olanın yanında durup, doğruluktan şaşmamaktır. Eğri yoldan doğru menzile varılmaz. Dik duran eğilmez, doğru olan yenilmez.

'Eğitimde hangi değerler tercih edilecek?'
Eğitimsiz bir toplum, modern uygarlığın karmaşaları arasında sebep-sonuç ilişkisini kuramayan, zihinsel bir körlük içinde kalacaktır. Eğitim, devlet ve milletlerin hayatında değerlerin, düşüncelerin ve varoluşun omurgasıdır. Bu yüzden eğitim sistemimizin tarihsel gerçekliğimiz, değerlerimiz ve varoluş öykümüzle birlikte dünyayla eş güdümlü olması gerekir. Toplumun veya sistemin hedeflediği istendik davranışların kazandırılması süreci olarak ele aldığımızda devletler ve milletler açısından eğitimin iki önemli ve temel işlevi vardır. Bunlardan birincisi, devletin ve özel sektörün talep ettiği yeterliliklere sahip kadroları öğretime tabi tutmaktır. İkincisi ise yine devletin ve toplumun talep ettiği insan tipini, iyi vatandaşı ve şahsiyeti yetiştirmektir. Birinci işlev, bizim eğitim sistemimizde talim ve terbiye olarak tanımladığımız eğitimin talim kısmını, ikinci işlev ise terbiye kısmını ilgilendirmektedir. İkisi birbirini tamamlayan unsurlardır. Eğitimde bu iki sacayağını aynı derecede önemseyerek politikalarımızı buna göre belirlemediğimiz takdirde verdiğimiz eğitimin topal ve eksik kalacağı muhakkaktır. Burada hep birlikte millet olarak cevabını vermek zorunda olduğumuz soru, eğitim yoluyla çocuklarımıza hangi davranışların kazandırılmak istendiği sorusudur. Eğitim sürecinde terbiye dediğimiz ve değerler ile iç içe olan kısmında hangi değerler tercih edilecektir? Bu soruya vereceğimiz cevap hem bugünümüzü hem de geleceğimizi belirleyecektir kanaatindeyim. Bizim cevabımız açık ve nettir. Türk-İslam geleneği içinde tarihin sınavını vermiş, toplumsal huzurun tesisini sağlamış, beraber mutlu olabilmenin asgari koşullarını karşılamış değerlerle çağın ruhunu, zamanın realitesini kavramış kişiler yetiştirmektir.

'Değerler erozyonu yaşanmakta'
İçinde bulunduğumuz dijital çağda belli merkezlerin bilinçli faaliyetleri sonucunda bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de fazlasıyla bir değerler erozyonu yaşandığı aşikârdır. Modernizm, geleneğinden kopardığı, kültürel değerlerinden uzaklaştırdığı ve millete empoze ettiği suni değerler dünyasında insanlığa vaat ettiği mutluluğu verememiştir. Günümüzde yaşadığımız hızlı değişim ve bundan kaynaklı olarak değerler dünyasının yeni nesillere aktarılamaması, kültürel kalıpların oluşturulamaması ve var olanların yitimi beraberinde anlam boşluklarını ortaya çıkarmıştır. Tabiat boşluk kabul etmez ifadesi, her konuda geçerliliğini koruyan oldukça önemli bir beyandır. Sizin bıraktığınız boşluğu yine sizin aleyhinize dolduracak çok sayıda yapının olduğu şüphesizdir. Bugün geçmişinden koparılmış kitleler, anlık zevkleri önceleyen, kendisinden başkasını düşünmeyen, benmerkezci, insan fıtratına aykırı yaşam biçimlerine hapsedilen ve bütün bunlar amaç hâline getirilen yığınlara dönüşmüştür. Bu durum dünyada ve ülkemizde etkisini artırmaktadır. Unutulmamalıdır ki kendi kavram setimizin olmadığı, başkalarının kavramsallaştırdığı bir düşünme biçimine nesillerimizi teslim etmek çok tehlikelidir. Tarih, kimlik, kültür, din gibi milletimizin anlam dünyasını oluşturan değerleri yük olarak gösteren, bunlara karşı yabancı ve mesafeli duran düşünme biçimlerinin bize vereceği bir şey yoktur. Kendi tecrübe dünyamızı referans alarak eğitim vermeyip kendi değerler sistemimize uygun davranış beklemek, yanlış öncülden doğru sonuç çıkarma gayretidir ve bu bir gaflettir.

Milli Eğitim Bakanı'na yapılan eleştiriler
Zikretmiş olduğumuz bu bağlam çerçeve bağlamında eğitim sistemimizin sadece kariyer üretme aracı olarak görülmemesi, sorumluluk sahibi, kendisinin ve mensup olduğu milletin değerlerine bağlı, hem talim noktasında yetişmiş hem de terbiye noktasında eksiği olmayan şahsiyetler vücuda getirecek şekilde tekrar ele alınması şarttır. Bu bağlamda atılan adımlar takdire şayandır. Ancak daha da ileriye taşınmalıdır. Belirtilen hususta sorumluluk elbette ki konuyla ilgili yetkiye sahip kurumlardadır. Nitekim Millî Eğitim Bakanlığımızın Sayın Yusuf Tekin yönetiminde bu noktada önemli çalışmalar yaptığı açıktır. Millî Eğitim Bakanı'nın eğitim sistemini geleneğin ruhu ve günün gerçeğiyle ahenkli bir yaklaşım içinde çözümler aradığı aşikârdır. Şahsına yönelik ortaya konulan bazı sözler sadece bir ezber, kaba propaganda ve hamasettir. Eğitime hepimiz çok boyutlu olarak kafa yormak durumundayız. Hem bizlerin hem de her Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının konuyu çok boyutlu olarak her zaman düşünmesi de tarihsel sorumluluktur. Göz ardı edilemeyecek bir sıklıkla eğitim kurumlarımızda yaşadığımız elim olayların ortaya çıkmış olması doğal olarak odağımızı eğitim sistemine ve kurumlarına çevirmiştir. Bu çok normal ve doğal bir durumdur. Ancak eğitim sadece okullara ve bu okullarda görev yapan aziz öğretmenlerimize havale edilecek bir süreç de değildir. Okul, eğitim sürecindeki sadece bir aşamayı ifade eder. Hâlbuki eğitim, beşikten mezara kadar devam eden, ailenin, çevrenin ve okulun birlikteliğine dayanan bir süreçtir. Suç, ceza, ödül, kısacası adalet duygusu ailede gelişir. Çocuk, hata yaptığında ebeveyni tarafından sorumlu tutulacağını, iyi davranışlar sergilediğinde ödüllendirileceğini bilerek yetiştirildiği takdirde toplumsal hayata katıldığı zaman fiillerinin karşılığını göreceğini öğrenmiş olur. Bu da adalet duygusunu geliştirir.

'Bu oyunların ve dizilerin olumsuz etkileri kolaylıklatespit edilmiştir'
Yine bugün eğitim süreçlerini doğrudan etkileyen harici faktörler vardır. Görsel ve dijital medyanın yarattığı sanal dünyada şahit oldukları gerçeküstü yaşamlar, şiddete meylettiren oyunlar, şiddeti ve ahlaksızlığı normalleştiren dizilerle yetiştirilen çocuklar ve gençler, gerçek ile sanal arasındaki ince çizgiyi kaybettiklerinde hem kendilerine hem de topluma zarar verme potansiyeline sahip kişilere dönüşebiliyorlar. Bu şekilde insanın değerli, önemli ve kutsal olanla bağlarının kopması, normal ile anormalin, gerçek ile sanal olanın sınırlarının muğlaklaşması bütün insanlık adına düşünmeyi zorunlu kılmaktadır. Gerek dünyada gerek ülkemizde yaşadığımız elim olaylara benzer vakalarda bu oyunların ve dizilerin olumsuz etkileri kolaylıkla tespit edilmiştir. Bunun için etkin tedbirlerin alınması zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır. Bugün dünyada birçok ülkede dijital içerikler, sosyal medya ve oyunlara erişim çeşitli şekillerde kısıtlanmaya çalışılmaktadır. Bu noktada bizim de gerekli adımları atmamızın zamanı gelmiştir, hatta geçmektedir. Cumhuriyet tarihimizin değerli siyasetçi ve kalem erbabı merhum Ali Fuat Başgil'in Gençlerle Başbaşa adlı eserindeki ifadeleriyle ahlak, irade ve disiplin hayat başarısı için elzemdir. Bu zorunluluk doğası gereği beraberinde zekâ, irade, sabır ve düzenli çalışma ister. Bunun için dürüstlük, edep, saygı ve sorumluluk değerlerimizdir. Çalışkanlık karakterimiz, millete faydalı olmak gayemizdir.